در حالی که متأسفانه از طرح های آمریکا و اسرائیل، هدف قرار دادن نیروگاه های برق است، این خبر امیدوار کننده ای است!
همچنین توجه کنید که بر «غیر متمرکز» بودن نیروگاه ها تأکید شده که یکی از خصوصیات حکومت ایده آلی است که من در نظر دارم.😊
البته از دیگر خصوصیات حکومت مورد نظرم این است که تخصص محور باشد و مواردی مثل سربازی اجباری هم در آن نباشد که مردم به خاطر آن از چرخه تولید و اقتصاد کنار گذاشته شوند و در نتیجه، سرعت پیشرفت کشور خیلی سریع پیش برود و نه اینکه چند ده سال طول بکشد که یک پروژه ای تمام شود!🤦♂️
حالا فرض کنیم که ایران به جای تقلید از چین در محدودیت اینترنت، در اقتصاد و صنعت از آن تقلید می کرد و سرعت تولید نیروگاه های کوچک آن هم بیشتر با انرژی های پاک (خورشیدی و بادی) تکمیل شده بود؛ آن گاه آمریکا و اسرائیل دیگر گزینه راحت نابودی چند هدف نیروگاهی را در اختیار نداشتند و به اجبار به دنبال یک کار هوشمندانه تر می رفتند و نه یک کار راحت و احمقانه!😏
هر کسی که از آن سیاست های اصل 4 ایراد بگیرد و دشمن آمریکا باشد، مشکل عقلانی دارد!
تمام کشورهای پیشرفته دنیا باید به کمک دیگر کشورها بروند تا در جهان واقعاً امنیت و آزادی برقرار شود و هر از گاهی یک حمله تروریستی یا شیوع ویروس های مرگبار ناشی از بهداشت ضعیف پیش نیاید.
بعد هم زبان شان دراز است و از فناوری نانو (Nanotechnology) می گویند و می گویند که ما ابر قدرت منطقه شده ایم! ولی در عمل ابر قد قد🐔 منطقه شده اند!!🤣
آن دست آوردهای علمی هم بیشتر مربوط به تعداد مقالات می شود و نه اینکه در عمل اتفاقی افتاده باشد! البته نخبگان در هر کشوری هستند؛ ولی آن نخبگان مورد نظر در هر سالی (مثلا سال 1390)، اکثرا (و شاید همگی!) الان در ایران زندگی نمی کنند و به کشوری آزاد و پیشرفته مهاجرت کرده اند.😂
حکومتی که به دنبال رشد علم باشد، هیچ وقت اینترنت را قطع یا حتی محدود نمی کند.😏
مدل چین هم با ایران قابل مقایسه نیست! آنها در خیلی از موارد پیشرفت کرده اند و روند آزادی بیان شان از زمان مرگ مائو خیلی بهتر شده و در آینده هم احتمالا مجبور به تغییر در این مورد خواهند شد.
به قول دونالد ترامپ، هر چه کشتی🚢 داشتند رفته زیر آب و فقط چند تا قایق کوچولو🚤 برای شان مانده!😄
اگر فرض کنیم آن جزایر را کشور امارات بگیرد، مردم ساکن آن جزایر، صاحب اینترنت می شوند!😂 همچنین رهایی از انواع مشکلات از اقتصاد تا حقوق بشر!🤗
متأسفانه در کشوری هستیم که به بهانه «امنیت»، همه مدل نقض حقوق بشر را انجام می دهند و طنز ماجرا این است که آن امنیت نه نصیب خود مردم می شود و گرفتار دزدی ها و انواع کلاه برداری ها می شوند و هم اینکه خود مقامات حکومتی و آن نظامی ها هم امنیت ندارند!🤣
ولی خب اینها از «رو» نمی روند و باز هم از فردا به خاطر امنیت، قطع اینترنت و تحمل تحریم ها و... را توجیه خواهند کرد!🤦♂️
یک سری از سایت ها مثل https://ansooyefilter.ir این امکان را فراهم کرده اند که بدون نیاز به اینترنت، تا حد زیادی از محتوای کانال های تلگرامی با خبر شویم!
البته این محتوا هم تقریبا در حد محتوایی است که می توانیم از هوش مصنوعی DeepSeek بفهمیم ولی امکان نمایش تصاویر و واکنش های کاربران را هم فراهم می کند.
البته سایت شان معمولا خطای دسترسی می دهد و برای همین چند سرور مختلف دارند که می توانید هر یک از آنها را چندین بار امتحان کنید تا بالاخره یکی از آنها کار کند و محتوا را نمایش دهد!😂
چند کانال تلگرامی مربوط به اخبار:
rodast_omiddana
bbcpersian
iranintltv
dw_farsi
euronewspe
farsivoa
radiofarda
alain_persian
RFI_Farsi
Radisorg
IsraelinFarsi
Alarabiya_far
cri_persian_china
ولی هیچ چیز نمی تواند جای اینترنت واقعی و آزاد و بدون محدودیت را بگیرد.😏
حالا حساب کنید که اگر حدود 3 میلیون نفر در ایران با استفاده از یوتیوب یا هر سایت دیگری بتوانند درآمد ارزی کسب کنند، چقدر خواهد شد!🤔
فرض کنیم فقط در یوتیوب، هر ماه 300 دلار کسب کنند؛ آن وقت اگر قیمت دلار را 180 هزار تومان در نظر بگیریم، آن وقت 900 میلیون دلار (162 هزار میلیارد تومان) هر ماه ارز آوری می شود.😏
حالا این فقط یک درآمد ساده و یک طرفه از وجود اینترنت👨💻 آزاد و البته نبود انواع تحریم و قوانین محدود کنند است.
فرصت جذب گردشگر✈️ با این همه رسانه مستقل را هم می توان اضافه کرد؛ همچنین آن یوتیوبرها با این درآمدشان، چرخ اقتصاد💰 در داخل کشور را هم بیشتر می گردانند و این منجر به تولید شغل بیشتر هم می شود؛ در واقع اقتصاد، یک زنجیره رفاه را به دنبال می آورد.
1. در سال 2003 باید به ایران حمله نظامی می شد و طرح «تغییر رژیم» به همان سبک انجام می شد؛ مشکل حمله به عراق این است که باز دوباره تروریست ها با کمک برادر بزرگتر، بازسازی می شوند!😂
2. اینکه از آن اشتباه عراق به این نتیجه گیری برسیم که دلیلش «تغییر رژیم» بود، کلاً غلط و احمقانه است!😡
3. من حدود سال 2006 که می دیدم فقط زمان از دست می رود و آمریکا به ایران حمله نمی کند، پیشنهاد «محاصره دریایی»آمریکا را در وبلاگ و بخش نظرات بی بی سی فارسی نوشتم که خوشبختانه آن پیشنهاد پس از 20 سال عملی شد!😁
4. منظور من از «حمله نظامی» در همه موارد هم از نوع هوشمندانه و برای هدف گرفتن حکومت بوده و نه اینکه مثلاً نیروگاه های برق💡🔌 نابود شوند!🤦♂️
5. در صورتی که به هر نحوی در ایران زندگی ممکن نباشد، چراغ سبز🟢 مهاجرت به سمت اروپا صادر خواهد شد و این وسط ضرر اصلی را همان اروپا و همچنین آمریکا خواهد خورد و نه چین و روسیه!😏
از هوش مصنوعی چنین سؤالی پرسیدم که جواب آن هم در نوع خودش عالی بود!😁👇
آیا به نظرت حکومت هایی که به دنبال محدودیت اینترنت و یا قطع آن هستند، آینده ای خواهند داشت؟ به خصوص وقتی اینترنت ماهواره ای هم در آینده گسترده تر و ارزان تر خواهد شد و حتی در داخل لپ تاپ ها و خودرو ها هم تعبیه می شود؟
سوال بسیار دقیقی مطرح کردید. برای پاسخ، باید بین «محدودیت هوشمندانه» و «قطع کامل و سرکوب» اینترنت تفاوت قائل شد.
در کوتاهمدت، محدودیت اینترنت (مثل فیلترینگ هدفمند یا قطع در شرایط بحران) میتواند برای حکومتها «موفقیت تاکتیکی» داشته باشد؛ مثل کنترل ناآرامیهای لحظهای. اما در میانمدت و بلندمدت، آینده روشنی ندارند. دلایل اصلی:
1. اینترنت ماهوارهای مانند استارلینک و پروژههای مشابهدیگر یک گزینه نیستند، بلکه دارند به کالایی معمولی تبدیل میشوند. هزینه پایینآمده، آنتنهای کوچک و حتی ادغام با لپتاپ و خودرو (که اشاره کردید) باعث میشود کنترل شبکههای ملی بیفایده شود. حکومت برای قطع ماهواره باید کل آسمان را از نظر نظامی کنترل کند که عملاً غیرممکن است.
2. اقتصاد و رشد متکی به دادههای آزادتر است.کشورهایی که محدودیت شدید دارند، از نوآوری، جذب استعداد و سرمایهگذاری خارجی عقب میمانند. در رقابتی که هوش مصنوعی، دادههای عظیم و اتصال دائمی حرف اول را میزنند، قطع اینترنت به معنای خودتحریمی از آینده است.
3. تغییر نسل و هنجارهای اجتماعی:نسلی که با اینترنت همیشگی بزرگ شده، محدودیت را برنمیتابد. حتی اگر حکومتی فعلاً موفق به قطع یا فیلتر شود، نیروهای اجتماعی اش را فرسایش میدهد و هزینه مشروعیتش به شدت بالا میرود.
۴. شکستهای تاریخی:تجربه قطع اینترنت در برخی کشورها (مثل میانمار، سودان یا حتی بخشهایی از هند) نشان داده که قطع اینترنت صرفاً خشم را به تاخیر میاندازد و راههای جایگزین (mesh networks، بلاکچین، بلوتوث و...) شکوفا میشود.
پیشبینی من:
- حکومتها مجبور میشوند از «مدیریت پهنای باند» و «فیلترینگ هوشمند مبتنی بر محتوا» به سمت «پذیرش دسترسی همگانی و تمرکز بر سواد رسانهای و امنیت سایبری» حرکت کنند.
- قطع کامل و سرکوبگرانه اینترنت تنها در کشورهای بسیار بستهای باقی میماند که به قیمت عقبماندگی تکنولوژیک و فرار مغزها، برای حفظ کنترل لحظهای هزینه میدهند. اما در درازمدت، حتی آنها یا تغییر میکنند یا به حاشیهراندگی سیاسی-اقتصادی تن میدهند.
به عبارت دیگر: آینده از آنِ حکومتهایی است که یاد بگیرند در اینترنت ماهوارهای و متصل همیشگی، چطور با شهروندان تعامل کنند، نه مبارزه با فناوری.آنهایی که به قطع اصرار دارند، مثل کسانی میمانند که میخواهند جلوی باران با چتر سوراخ بایستند.
هیچ کشوری نباید مخالف آزادی بیان و اینترنت باشد؛ پس حتی اگر تمام کشورها دست به محدودیت اینترنت بزنند، باز هم نمی توان اینترنت محدود و دستکاری شده را توجیه کرد و یا آن را پذیرفت.😏
چون محیطی که مخالف بودن در آن ایمن نباشد محیطی نیست که روی رشد متمرکز باشد - محیطی است که روی کنترل متمرکز است.
20 اردیبهشت · · 
